Lavender Nightsky

Ξέχασα να αφεθώ όταν έπρεπε
Ξέχασα να μιλήσω στο σκοτάδι
Είδα τη ζωή από μακριά να γνέφει
Προσπάθησα από ένα κλαράκι να πιαστώ
Μα όλα ήταν ένα μεθυσμένο όνειρο

Δάκρυσα μα δε λύγισα
Κλείστηκα σε μια φυλακή
Οχύρωσα τα παιδιά μου με αρχές
Ορκίστηκα να μην ξαναγαπήσω
Μα όλα ηταν ένα μεθυσμένο όνειρο

Διάβασα παραμύθια και ποιήματα
Τη νύχτα ένα αστέρι με νανούριζε
Έπαιζα κιθάρα να ξεχάσω
Μα τίποτα δεν ξέχασα...
Όλα ηταν ένα μεθυσμένο όνειρο

"Τρέξε!Φύγε μακριά!,μου έλεγε
Εγώ δεν άκουγα,έμεινα εκεί
Πάλεψα και αναρρωτιόμουν
Για ποιά αρχή;Για ποιά ζωή;
Όλα ένα μεθυσμένο όνειρο

"Σώπα...Τώρα έχεις βρει γαλήνη.Όλα κόπασαν.Το σκοτάδι είναι φίλος.Η ησυχία δεν σε χαρακώνει πια.Σε κρατάει αγκαλιά...Μέχρι να κοιμηθείς ξανά και να κάνεις ένα όνειρο νηφάλιο..."

Ασημένια όνειρα,χαραγμένα σε πέτρα

Πόνος...Μας αγγίζει μα δε μας λυγίζει.
Ζωή παράλληλη σε αποκλίνοντες δρόμους.
Πόνος αμέτρητος,βαθύς πόνος.
Χρώματα θολά,ερημιά ψυχής.
Οι καιροί μας άλλαξαν...
Το αλάτι διέβρωσε την όψη μας.
Και η θάλασσα δε μας χωράει πια...
Μόνο ο πόνος...Οξύς,βουβός.
Τυφλωθήκαμε,τίποτα δε βλέπουμε.
Μοναχά του βουνού τη φαλακρή κορυφή.
Και να,σημαία μαύρη κυματίζει εκεί.
Σημαία που ποτέ μας δε θ'αγγίξουμε...
Οι λέξεις μας έχουν στερέψει
Η μουσική έχει πια σωπάσει κι είναι νύχτα.
Τα κρίνα μαράθηκαν στο λιοπύρι.
Οι αισθήσεις μας εγκατέλειψαν
Είτε εμείς τις έχουμε εγκαταλείψει...
Μέχρι και η μοναξιά μας έχει απαξιώσει
Τα όνειρα μας έγιναν εχθροί μας
Και το εκρεμμές έχει πια παγώσει....
Κατάρα σε σένα ματωμένο σεληνόφως!
Μόνο με πόνο ξέρεις να μας φωτίζεις...

Another year gone by...How many wishes did you get through?How many goals did you fulfill?
Doesn't matter anymore...Maybe you failed in becoming the poet's inspiration,the painter's best portrait,the composer's concerto...Yet many surprises lie ahead.Life's full of them,I see that clearly now.Even the tiniest details that seem dull and unimportant make a greater picture that's full of different colours ,not just black, grey and white.Give your life another chance.Each and every day is a unique miracle.Inhale and exhale the magic that you keep inside.Take care of the little glass dove that you keep in your hands.Don't let it fall and break...
That's how a new year dawns...

Νεκρά...Τα πάντα...Νεκρά συναισθήματα πάνω σε κομμάτια φρέσκου πάγου.
Ο άγγελος ψυχοραγεί πάνω στο χιόνι και το άσπρο γίνεται σιγά σιγά κόκκινο.
Οι φωνές οσοδήποτε δυνατές και να ηχούν,ανακλώνται πάνω στα γυάλινα τείχη του κύβου που βρίσκεται κλεισμένο και επιστρέφουν.
Θέλει να βγει,να πετάξει,όμως η γυάλινη φυλακή του το κρατάει εγκλωβισμένο,δεμένο στην άψυχη γη.
Αυτή η γη που δεν έχει τίποτα πλέον να του προσφέρει.Την αγάπησε με όλη του την ψυχή,ωστόσο κάθε φορά που πήγαινε να αγγίξει ένα σποράκι της,εκείνη το κατάπινε με λύσσα.
Και ανακάτευε συνέχεια τον εσωτερικό του κόσμο.Μέχρι που εκείνο,μικρό και αθώο,δεν ήξερε σε τι έδαφος πατάει.
Τώρα μέσα στο γυάλινο κλουβί του κοιτάει τον άγγελο που ψυχορραγεί πιο πέρα και στάλα στάλα χύνεται από μέσα του η κόκκινη ζωή, η αγάπη που τον έβαφε και τον έκανε λαμπερό.
Πάει και το μοναδικό του καταφύγιο...Πως να ξεφύγει άραγε το δύστυχο από αυτό το κλουβί;
Μα η μεγαλύτερη αλήθεια που θα έπρεπε να ψάξει είναι....Θέλει άραγε πραγματικά να ξεφύγει;Μήπως όλα είναι μια παραίσθηση,μια ζάλη από το γλυκό,πορφυρό κρασί που του έδωσε ο άγγελος να πιεί για να τον θυμάται;....

Requiem for my friend...Preisner's magical music...Lacrimosa for the friend I'll never have...

On an April Fool's Day
He smiled at me...
Cold was his touch
His lips were soft
He asked if I'd like to dance
My spirit was willing
His black eyes revealing
Thoughts from my hidden soul....